Μήνυμα Πρόεδρου Ηλία Βασιλάκη
Οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί και οι αναλύσεις των συστημικών μέσων για την «κατάργηση της επιτήρησης της ελληνικής οικονομίας» αποτελούν το πιο χονδροειδές παραμύθι της τελευταίας δεκαετίας. Έχουν το απίστευτο θράσος να παρουσιάζουν ως «ιστορική επιτυχία» και «έξοδο από την κηδεμονία» μια καθαρά γραφειοκρατική μεταβολή των Βρυξελλών, την ίδια ώρα που η ελληνική κοινωνία παραμένει εγκλωβισμένη στα πιο σκληρά, αόρατα δεσμά που υπέγραψαν οι ίδιοι και οι προκάτοχοί τους.
Ποια κατάργηση επιτήρησης και ποια «ελεύθερη οικονομία» ζει ο Έλληνας πολίτης;
Όταν η χώρα είναι δεσμευμένη με αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060 για να ξεπληρώνει τα χρέη των δικών σας μνημονίων.
Όταν το Χρηματιστήριο Ενέργειας και τα καρτέλ ληστεύουν καθημερινά το εισόδημα των νοικοκυριών.
Όταν οι ελεύθεροι επαγγελματίες εξοντώνονται από τεκμαρτά φορολογικά συστήματα και η μεσαία τάξη βλέπει τα σπίτια της να βγαίνουν στο σφυρί από τα ξένα funds.
Αυτό που ονομάζετε «τέλος της επιτήρησης» δεν είναι η απελευθέρωση της Ελλάδας· είναι η επισημοποίηση του ότι οι μνημονιακοί νόμοι έγιναν πλέον μόνιμο, κανονικό καθεστώς! Σας αφήνουν ελεύθερους «στα χαρτιά» απλώς επειδή εφαρμόζετε πιστά τις ίδιες αντικοινωνικές πολιτικές χωρίς να χρειάζεται πλέον να σας τις υπαγορεύουν.
Ως Κυκλική Δημοκρατία, το ξεκαθαρίζουμε: Η πραγματική οικονομική ανεξαρτησία δεν έρχεται με non-paper και πιστοποιητικά καλής διαγωγής από τους δανειστές. Έρχεται όταν η οικονομία αρχίσει να υπηρετεί τον ίδιο τον λαό.
Απαιτούμε την άμεση επαναδιαπραγμάτευση των εξοντωτικών όρων για τα πλεονάσματα, με κατεύθυνση των πόρων στην υγεία, την παιδεία και τον πρωτογενή τομέα.
Απαιτούμε πραγματική εθνική παραγωγική ανασυγκρότηση για να σταματήσει η Ελλάδα να είναι μια χώρα-καταναλωτής εισαγόμενων προϊόντων.
Απαιτούμε την επιστροφή της αγοραστικής δύναμης στον εργαζόμενο και τον συνταξιούχο, που μάτωναν και συνεχίζουν να ματώνουν για να εμφανίζετε εσείς εικονικούς προϋπολογισμούς.
Το παιχνίδι των εντυπώσεων τελείωσε. Οι Έλληνες δεν ζουν σε λογιστικά φύλλα των Βρυξελλών· ζουν στην σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας και εκεί η δική σας «ανάπτυξη» έχει ήδη αποτύχει.
